PARAFIA RZYMSKOKATOLICKA ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA W WILCZY (ARCHIDIECEZJA KATOWICKA, DEKANAT KNURÓW)

4 czerwca 2017
Pierwszy kościół w Wilczy, który zbudowano najprawdopodobniej już w 1480 roku, został zniszczony w wyniku działań wojennych prowadzonych podczas wojny trzydziestoletniej. Wtedy to parafia została przyłączona do parafii w Pilchowicach. Kolejny budynek kościelny wzniesiono i konsekrowano w 1657 roku. Wkrótce zmieniono jego tytuł z Matki Bożej Jasnogórskiej na św. Mikołaja. Do XX wieku kościół w Wilczy był podporządkowany parafii w Pilchowicach. Stan ten zmienił się dopiero w 1908 roku. Od 7 sierpnia 1920 roku obowiązki duszpasterskie w Wilczy pełnił ksiądz Paweł Staffa. Dekretem z dnia 1 sierpnia 1925 roku Administracja Apostolska erygowała nową parafię w Wilczy.
Istniejący do dziś kościół w Wilczy, ostatecznie wzniesiony został w 1755 przez cieślę Jakuba Siedlaczka z Gliwic. Ma konstrukcję zrębową. Jednonawowy z węższym zamkniętym trójbocznie prezbiterium, przy którym od północy znajduje się zakrystia. Do Kościoła prowadzą dwa wejścia: od strony południowej (wejście boczne) i od strony zachodniej (główne). Oba poprzedzone są kruchtami. Budynek otaczają soboty. Dach pokryty jest gontem. Od strony frontowej kościoła wybudowano wieżę, posiadającą oszalowaną izbicę, zwieńczoną hełmem iglicowym. Prezbiterium pokryte jest pozornym sklepieniem kolebkowym, a nawa – stropem z fasetami. Pod sklepieniem i stropem znajdują się: profilowany gzyms, łuk tęczowy półkolisty. Nad nawą widnieje ośmioboczna wieżyczka zwieńczona cebulastym hełmem; od zachodu chór muzyczny z wypukłym parapetem w części środkowej, wsparty na dwóch słupach z organami późnobarokowymi z XVIII w. Ściana prezbiterialna (od wschodu) posiada rzadko spotykane okrągłe okienko z kratą kowalską z zadziorami. Wnętrze kościoła zdobi barokowe wyposażenie. Ołtarz główny barokowy z obrazem św. Mikołaja z drugiej połowy XVII w. pochodzi z kościoła w Gorzycach. W kościele znajdują się również ambona i dwa ołtarza boczne późnobarokowe z XVIII w. Szczególnie cenny jest obraz wotywny Matki Boskiej Frydeckiej z 1709 z napisem w języku morawskim oraz inne obrazy takie jak obraz Matki Boskiej Częstochowskiej (autorstwa Franciszka Habrowskiego, 1946), Matki Boskiej Różańcowej, pochodzący z XIX w. a także obraz Św. Rodziny.
Przy kościele znajdują się nagrobki księży szczególnie związanych z parafią w Wilczy. Znaleźć można tam takie nazwiska jak: Paweł Staffa – pierwszy proboszcz owej parafii, Teodor Walenta, Antoni Danecki, Teodor Gałązka, Robert Pucher, Stanisław Kuś, Rudolf Świtała, Stefan Mieszczanin, Jerzy Pluta.
Przy bocznym wejściu do kościoła umieszczono zabytkową, kamienną kropielnicę. W pobliżu kościoła znajduje się grota Matki Bożej z Lourdes, figura Chrystusa z gorejącym sercem oraz kapliczka z figurą św. Franciszka z Asyżu. Budynek probostwa znajduje się ok. 50 metrów na zachód od kościoła przy ulicy Karola Miarki.
Do parafii należy również niewielki cmentarz z kaplicą znajdujący się przy ulicy Stawowej założony w 1906 roku. Znajdują się na nim między innymi mogiły: ofiar wypadku w fabryce „Lignoza” w Krywałdzie z 1921 roku, żołnierzy polskich, poległych w kampanii wrześniowej w 1939 roku oraz więźniów obozu oświęcimskiego zamordowanych w czasie ewakuacji obozu w styczniu 1945 roku.

Proboszczowie
ks. Paweł Staffa (1925-1929)
ks. Teodor Walenta (1929-1934)
ks. Antoni Danecki administrator (1934-1942)
ks. Teodor Gałązka administrator (1942-1946)
ks. Robert Pucher administrator (1946-1957), proboszcz (1957-1962)
ks. Stanisław Kuś administrator (1962-1965)
ks. Rudolf Świtała administrator (1965-1981)
ks. Stefan Mieszczanin (1981-1983)
ks. Jerzy Pluta (1983-1989)
ks. Edward Piegza (1989-2002)
ks. Bogdan Reder (2007-2016)
ks. Jan Mrukowski  administrator (2016-nadal)
Tekst pochodzi ze strony internetowej: E-ncyklopedia wiedzy o Kościele katolickim na Śląsku
www.encyklo.pl/index.php?title=Parafia_%C5%9Bw._Miko%C5%82aja_w_Wilczy

Aktualne informacje z życia wspólnoty parafialnej w Wilczy można znaleźć na stronie Facebook:„Święty Mikołaj Wilcza”.


stat4u